ไฮไลท์ฟุตบอล : ทำไม โปเช็ตติโน่ จึงเลือก เปแอสเช

161
pochettino-psg

ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมายอะไรที่ ปารีส แซงต์ แชร์แมง แต่งตั้งให้ เมาริซิโอ โปเช็ตติโน่ เป็นโค้ชคนใหม่ จะว่าไปมันก็เป็นเรื่องน่ารำคาญเสียด้วยซ้ำที่พวกเขาเล่นท่าอยู่นั่นแหละ

ทุกอย่างเป็นเรื่องวิถีทางของกฎหมายที่ต้องให้อะไรชัดเจนเสียก่อน เป็นการปกป้องตัวเองให้ดี ไม่ให้มีช่องที่ฝ่ายไหนจะมาเอาผิดได้ ดังนั้นเมื่อการปลด โธมัส ทูเคิ่ล ยังจัดการไม่เรียบร้อย พวกเขาก็แต่งตั้ง โปเช็ตติโน่ ไม่ได้

แต่นักข่าวไม่อ้ำๆ อึ้งๆ ไปกับสโมสรที่เหมือนอมอะไรอยู่ก็ไม่รู้ เมื่อรู้แล้วก็รีบเสนอข่าวไปล่วงหน้าก่อน ซึ่งสุดท้ายก็เป็นไปตามนั้น พอช กลับสโมสรเก่าที่เขาเคยเล่นเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

คืนถิ่นที่เคยสร้างชื่อ

อดีตกุนซือ สเปอร์ส เคยเป็นเซ็นเตอร์ฮาล์ฟของ เปแอสเช เป็นระยะเวลาแค่ 3 ปีเท่านั้น แต่เขาก็ได้เป็นกัปตันทีมด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขามีสิ่งพิเศษเหนือกว่าเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ และต้องบอกว่าตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเขาเลยทีเดียว

ผลงานของเขาในตอนนั้นไม่ใช่แค่โดดเด่นขึ้นมาจนถูกเรียกตัวติดทีมชาติอาร์เจนติน่าชุดฟุตบอลโลก 2002 เท่านั้น เขายังได้เล่นร่วมกับนักเตะเกรดเอบวกอย่าง โรนัลดินโญ่ ที่เปิดตัวในยุโรปอย่างเฉิดฉาย ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับ บาร์เซโลน่า แล้วประกาศตัวเป็นยอดนักเตะหัวแถวของโลก

แม้ว่าตอนนั้น เปแอสเช จะไม่ได้ถ้วยอะไร แต่สไตล์การเล่นของพวกเขาก็มีเสน่ห์มากเหลือเกินภายใต้การคุมทีมของ หลุยส์ แฟร์น็องเดซ อดีตมิดฟิลด์ทีมชาติฝรั่งเศสชุดแชมป์ยุโรป

posh-ronaldinho

โรนัลดินโญ่ เป็นหนึ่งในเพื่อนร่วมทีมของ พอช ก่อนที่จะย้ายไป บาร์เซโลน่า

………………….

การกลับมาครั้งนี้ เป้าหมายของ พอช ก็คือทำให้ เปแอสเช ประสบความสำเร็จยิ่งกว่าที่เคย ลำพังแค่แชมป์ ลีกเอิง น้อยเกินไปแล้วสำหรับพวกเขา

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พอช ได้แสดงให้เห็นว่าเขาปรารถนาที่จะได้กลับไปทำงานที่ปารีสอีกครั้ง เขาถือว่าที่นั่นเหมือนเป็นบ้านหลังที่สอง

เจ้าตัวเคยกล่าวไว้เมื่อปี 2016 ตอนที่เจอกับอดีตเจ้านายแล้วบอกว่าการคุมทีม เปแอสเช คือความฝันของเขา และยังคงคิดถึงการต้อนรับอย่างอบอุ่นของแฟนๆ

“ผมพูดอยู่บ่อยๆ ว่าอยากกลับไปร่วมงานกับสโมสรที่ยิ่งใหญ่อย่าง เปแอสเช” โปเช็ตติโน่ เคยให้สัมภาษณ์ทางสถานีวิทยุ อาร์เอ็มซี ของฝรั่งเศส

“ย้ายกลับไปปารีสเหรอ? ผมก็หวังอย่างนั้น ผมจะมีความสุขมากถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ เป็นส่วนหนึ่งในความฝันของผม ผมพยายามชมเกมของ เปแอสเช อยู่เสมอ โดยเฉพาะในแชมเปี้ยนส์ลีก”

20 ปีผ่านไปก็ไม่ได้เป็นคนอื่น

ดิดิเย่ร์ โดมี่ อดีตเพื่อนร่วมรุ่นในทีมบอกว่า “เขาเป็นครอบครัวของ เปแอสเช อยู่แล้ว”

“คือถ้ามีช่องที่ให้กาคุณสมบัติของโค้ชที่จะประสบความสำเร็จกับ เปแอสเช พอช ก็กาถูกทุกช่องได้เลย โดยเฉพาะเรื่องความสัมพันธ์ที่ดีกับนักเตะ และสต๊าฟ”

“เขารู้วิธีที่จะจัดการกับความกดดัน และไอเดียของเขาก็เข้ากับ เปแอสเช เรียกว่าเขามีการ์ดทุกใบในมือที่พร้อมจะเอาออกมาใช้ได้เลย”

และถ้านับเฉพาะกรุงปารีส พอช ก็ตกหลุมรักที่นั่นตั้งแต่ตอนที่เขาเป็นนักเตะแล้ว ดังนั้นการกลับไปครั้งนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับ แฟร้ง แลมพาร์ด ที่เป็นฮีโร่ของ เชลซี แล้วได้กลับไปคุมทีม

พอช เริ่มต้นการเป็นนักเตะอาชีพกับ นีเวลล์ โอลด์ บอยส์ โดยมี มาร์เซโล บิเอลซ่า กุนซือคนปัจจุบันของ ลีดส์ เป็นโค้ชคนแรก และที่นั่นเขาก็ได้แชมป์พรีเมร่า ดิวิชั่น เมื่อต้นทศวรรษที่ 90

จากนั้นก็ย้ายไปเล่นให้ เอสปันญ่อล และกลายเป็นตำนานของสโมสร ช่วยให้ทีมได้แชมป์ โคปา เดล เรย์ 2 ครั้ง แต่ก็ยังอยู่ใต้ร่มเงาของ บาร์เซโลน่า เพื่อนข้างบ้านผู้น่ารำคาญ จนเขาเคยบอกว่าจะไม่มีทางไปคุมทีม บาร์ซ่า อย่างแน่นอน

ปี 2001 เขาขอเผชิญความท้าทายด้วยการร่วมทีม เปแอสเช ขณะที่อายุ 29 ปี ปรากฏว่าเล่นได้กลมกลืนกับทีมใหม่ จนในที่สุดก็ได้เป็นกัปตันทีม ลงเล่นไปทั้งหมด 95 เกมใน 3 ฤดูกาล ได้รับการยกย่องอย่างมากทั้งในเรื่องความมุ่งมั่น และความจริงจังในการเล่น

neymar-mbappe

โปเช็ตติโน่ ไม่เคยคุมทีมที่มีนักเตะชั้นเยี่ยมอย่างที่ เปแอสเช มาก่อน และมีโอกาสที่จะเสริมทีมได้อย่างที่เขาหวังด้วย

………………………

ได้คุมทีมที่พร้อมทุ่มเสียที

เปแอสเช ในยุคต้นทศวรรษ 2000 ที่กลายเป็นของ กาต้าร์ สปอร์ตส์ อินเวสเมนท์ กลายเป็นสโมสรที่กระเป๋าตุงในระดับต้นๆ ของยุโรป แต่กลับยังไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่หวัง แม้ว่าจะมียอดนักเตะอย่าง เนย์มาร์, คิลิยัน เอ็มบั๊ปเป้, อังเคล ดิ มาเรีย และคนอื่นๆ ในตอนนี้

ในยุคที่ พอช ยังเล่นอยู่ เปแอสเช ได้แชมป์อินเตอร์โตโต้คัพ 2001 และรองแชมป์เฟร้นช์คัพ แต่ก็ยังไม่เคยได้แชมป์ลีกเอิง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดมาก

พอช เพลิดเพลินกับ 2 ฤดูกาลที่เล่นร่วมกับ โรนัลดินโญ่ คนที่ยืนเซ็นเตอร์คู่กับเขาก็คือ แกเบรียล ไฮน์เซ่ ที่ต่อมาก็ย้ายไปอยู่กับ แมนฯ ยูไนเต็ด

และยังมีอีก 1 ปีที่ได้เล่นร่วมกับ นิโคล่าส์ อเนลก้า, เจย์ เจย์ โอโคช่า, โลร็องต์ โรแบร์ และดาวรุ่งอย่าง มิเกล อาร์เตต้า

การได้เป็นกัปตันของซูเปอร์สตาร์เหล่านั้นเป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของเขา และทำให้สโมสรเชื่อมั่นว่าเขาจะจัดการกับทุกอย่างในทีมชุดนี้ได้

ตอนที่เป็นนักเตะ เขายังไม่เคยได้แชมป์ลีกเอิง แต่ตอนนี้โอกาสที่จะคว้าถ้วยนั้นมาถึงแล้วในฐานะโค้ช แม้ว่าจะต้องรอนานถึง 20 ปีก็ตาม

สิ่งที่แตกต่างระหว่างตอนนี้กับตอนนั้นก็คือ การได้แชมป์ลีกเอิงตอนนี้คือมาตรฐาน และการพลาดแชมป์จะกลายเป็นความล้มเหลว

สิ่งเดียวที่จะเยียวยาได้ก็คือ แชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก ถ้วยใบใหญ่สุดของยุโรป ซึ่งหนักหนากว่ามาก

 

 

ไฮไลท์ฟุตบอล, ผลบอล